Pomoc dla Marka


Pomoc dla Marka

Marek Wełpa był przez wiele lat wspaniałym i lubianym nauczycielem matematyki w szkole w Pucku. Przez wiele lat ćwiczył sztuki walki i prowadził sekcję sztuk walki dla młodzieży oraz dorosłych w Pucku. Wielu z członków sekcji Vo Quyen w Pucku i innych sztuk walki jak Systema czy Ju-jutsu (Yawara), poznało Marka jako bardzo sympatycznego i uczynnego człowieka, zawsze gotowego, aby wszystkim wokół pomagać…

Pomoc dla Marka

Pomóż Markowi

W ciągu jednej chwili zmieniło się życie Marka, gdyż przed Świętami Bożego Narodzenia 2013 doznał wylewu krwi do pnia mózgu, z tego co wiadomo wskutek poważnego urazu głowy (wypadku) jaki przeszedł kilka tygodni wcześniej. I mimo iż natychmiast, udzielono mu pomocy w szpitalu w Pucku i został przewieziony do szpitala w Wejherowie lepiej dostosowanego do pomocy tego typu pacjentom, pozostaje w stanie śpiączki. Mijają kolejne miesiące, a Marek dalej jest w śpiączce po doznanym urazie z powodu wylewu. Stan Marka jest stabilny i lekarze chcą wypisać Marka ze szpitala, chociaż opieka domowa w tym stanie jest niezwykle trudna nawet dla fachowego personelu. Niestety, jak to bywa w Polsce, Narodowy Fundusz Zdrowia nie jest zainteresowany długim leczeniem pacjentów w cięższym stanie, finansuje tylko najzdrowszych po takich incydentach.

Codzienny dojazd do szpitala jest bardzo uciążliwy dla bliskich Marka jego żony i ukochanej córki, gdyż codziennie muszą dojeżdżać do szpitala oddalonego o ponad 30 km od miejsca zamieszkania. Wiąże się to z kosztami i licznymi wyrzeczeniami. Marek, jako pacjent w śpiączce jest całkowicie zdany na opiekę personelu szpitala i jego bliskich, którzy wykonują przy nim złożone czynności pielęgnacyjne. Największą opieką otacza Marka jego żona i córka, dla których jest on ukochanym mężem i ojcem.

Zbliża się dzień, w którym Marek opuści szpital i będzie potrzebował wielu specjalistycznych sprzętów, dzięki którym będzie mógł egzystować – jeść i oddychać. Potrzebny jest materac przeciw odparzeniom i sprzęt do rehabilitacji. Potrzebne będą środki higieniczne, środki czystości i fundusze na drogie kuracje i drogie leki. Czytaj resztę wpisu »

Reklamy

Wibrująca Pięść – Dotyk Śmierci


Techniki Wibrującej Pięści czyli Dotyk Śmierci

Dotyk Śmierci, Wibrująca Pięść czy Wibrująca Dłoń, a po chińsku popularnie Dim Mak lub Diǎnmài czy Diǎnxué (ang. The Touch of Death lub Death-Point Striking) odnosi się do każdej techniki sztuki walki w której skierowano uderzenie w witalny punkt, a siła jego jest znacznie delikatniejsza niźli fizycznie potrzeba do spowodowania zgonu lub uszkodzenia oraz następuje efekt w postaci poważnego uszkodzenia ciała lub zgonu w czasie znacznie późniejszym niźli wykonana perfekcyjnie technika uśmiercenia czy poważnego uszkodzenia.

Diǎnmài to dosłownie ‚ucisk arterii’, ‚ucisk meridianu’, koncept wywodzący się w Chinach z tradycyjnej medycyny i akupunktury Żółtego Cesarza oraz nauk taoistycznych mistrzów sztuk walki. Dim Mak jest sekretną wiedzą na temat funkcjonowania ciała i opiera się na dokładnej znajomości metod akupunktury na witalnych punktach ciała i meridianach (Mei) poprzez które można zarówno leczyć jak i uśmiercić człowieka czy zwierzę.

Najbardziej znanym poziomem technik Dotyku Śmierci są rozmaite metody uciskania, które powodują paraliżujący ból czy pewne fizyczne uszkodzenia uniemożliwiające dalszą walkę jak czasowe dezorientacja, zaburzenia widzenia, osłabienie czy rozstrój przewodu pokarmowego. Oprócz adeptów chińskich sztuk walki w tym Tai Chi Chuan, techniki metod Dotyku Śmierci były uczone, stosowane oraz cenione przez ekspertów japońskich sztuk walki takich jak Nin-Jutsu czy Ju-Jitsu, Daito-Aiki-Jutsu czy Okinawa Ryu. Znane są wśród praktyków koreańskich, wietnamskich, tajskich, tybetańskich, indyjskich, a nawet perskich sztuk walki.

Niektóre z metod Dotyku Śmierci czy Wibrującej Dłoni powodują natychmiastowy zgon przeciwnika czy osoby przeznaczonej do eliminacji, inne działają ze znacznym opóźnieniem, zwykle od kilku tygodni do kilkunastu miesięcy. Wiedza ta i umiejętności ciągle przekazywane są metodą ustną, jako końcowa część treningu zwykle bardzo zaawansowanych adeptów, a większość tradycyjnych mistrzów uważa, że techniki te mistrz powinien przekazać nie wcześniej niż tuż przed swoją śmiercią, jedynie swojemu następcy, gdyż ich powszechniejsza znajomość jest bardzo niebezpieczna. Z uwagi na brak powszechniej znanych tekstów pisanych z dokładnym opisem punktów śmierci i technik Dotyku Śmierci, uważa się czasem, że istnienie tych metod nie jest zbyt dobrze udokumentowane. Czytaj resztę wpisu »

Sztuki walki, medytacje i duchowość


Medytacje i duchowość w sztukach walki

Wielu ćwiczących wschodnie sztuki walki szuka także odpowiednich dla siebie medytacji czy jakiegoś rodzaju duchowości. Najbardziej warto pamiętać, że głęboka duchowość i medytacje adeptów sztuk walki powinny być zgodne z kierunkiem treningu sztuki walki, harmonijne do metod i stylu treningu sztuki walki. Generalnie popularne sztuki walki opierają się o duchowość buddyjską (Szaolin Kung Fu) albo taoistyczną (Wudang). Podobnie jest w japońskich sztukach walki, gdyż w Japonii mamy albo sztuki walki oparte o tradycje tamtejszego buddyzmu ZEN (chińskie: Chan, channa) albo o tradycje SINTO, która zwana Drogą Bogów bardzo podobna jest w metodach i podejściu do chińskiego taoizmu (Dao, Tao). Naturalnym jest, że ludzie poważnie ćwiczący wschodnie sztuki walki, przykładowo z Wietnamu czy Korei, interesują się także poważnie praktykowaniem duchowości i medytacji rodem z Wietnamu czy Korei, stąd koreańskie sztuki walki niosą ze sobą krąg osób praktykujących odmiany koreańskiego buddyzmu, a japońskie sztuki walki ogniskują także zainteresowanych medytacjami w stylu shinto czy lepiej znanego japońskiego buddyzmu zen. Bardzo bogata jest wietnamska tradycja Buddy Medycyny kultywowana przez tradycyjne szkoły Wielkiego Pojazdu, w tym wietnamski chan, zen zwany w języku wietnamskim medytacjami thiền.

Wietnamski Buddha Medycyny

Wietnamski Buddha Medycyny 

Ryc. Phật Dược Sư – Buddha Medycyny – Bhaishajya

Pewien Anglik uczący się sztuki medytacji u chińskiego mistrza po dwóch latach ćwiczeń powiedział do swojego nauczy­ciela: „Mistrzu, tyle czasu przebywałem u ciebie, a nadal nie wiem, czym jest to, czego mnie uczy­łeś. Mistrz spokojnie i z uśmiechem odpowie­dział: Nie martw się. To wszystko jest w tobie”. Zen (czytaj Dzen, 禅) jest skrótem od japońskiego słowa „zenna”, które oznacza medytację, w sanskrycie, języku jogi, dhyanam. Filozoficzne podstawy zen (dzen, medytacji) są owocem przemieszania buddyjskich, tao­istycznych i konfucjańskich idei z mistycyzmem i jogą hinduską. Celem medytacji jest osiągnię­cie samowyzwolenia, czyli stanu wyższej świadomo­ści, nadświadomości, nazywanego olśnieniem (satori). Oryginały wszystkich buddyjskich sutr w Japonii oraz Chinach są pochodzenia sanskryckiego, często kopiując starożytne teksty z zakresu jogi, z czasów życia Gautama Buddha i jego pierwszych uczniów. Bodhidharma przyniósł do Chin dawne indyjskie sztuki walki ćwiczone razem z medytacjami jogi zaadaptowanymi przez wczesny buddyzm, przez z natury wojowniczych uczniów Gautama Buddha. W podobny sposób buddyzm i dawne odmiany kalaripayat trafiły do Wietnamu, na Półwysep Indochiński. Wiele idei o których mowa w chińskich sztukach walki bardzo łatwo tłumaczy się na język japoński, koreański, wietnamski czy tajski, chociaż pierwotnie pochodzą z Indii, z dawnych Wielkich Indii, słynących ze świetnych szkół walki oraz licznych mistrzów wojowników.

Mistrzowie sztuk wojennych, wushu, budo, vietvo, także aikido lub judo mówią zwykle, że mogą stwierdzić czy uczeń posiada czy też nie posiada kokyu, gdy tylko wejdzie on na matę, tatami czy do dojo (dodżo), na salę zajęć. Słowo w słowo kokyu oznacza użycie ki (energii witalnej, qi, chi) lub używania ciała zgodnie z ki. Innymi słowy, gdy ktoś jest obdarzony mocą – energią pozytywną to jego kokyu lub korzystanie z tej energii witalnej jest wyrażone przez niego. Mistrzostwo działania w rzutach świadczy o mocnym kokyu i określa się to japońskim wyrażeniem kokyu-ho lub kokyu nage. Słowo droga wyraża to o wiele dokładniej niż słowo prawo. Droga, Do, Dao (Tao) tradycyjnie jest tym, co aprobuje całą istotę człowieka, a prawo jest systemem sądowym, który przyjmujemy dobrowolnie lub przymusowo. W dodatku droga wyraża pojęcie stałego, lecz niekończącego się wysiłku w dążeniu do perfekcji, prawo w swej naturze jest określone i zdefiniowane raz i na zawsze.  Czytaj resztę wpisu »

Obóz szkoleniowy Voquyen – 2013


Vo Quyen 2013 – Letni Obóz Szkoleniowy

Informacje na temat zbliżającego się letniego obozu Vo-Quyen 2013.

Obóz odbędzie się na południu Polski w miejscowości Murzasichle u podnóża Tatr. Czas trwania od 27 lipca (sobota) do 4 sierpnia (niedziela), łącznie 9 dni. Całkowity koszt pobytu na obozie wynosi 560 zł. Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc, Szkoła Vo Quyen Polska prosi jak najszybciej o wstępne potwierdzanie swojego przyjazdu u Jarka Kobusińskiego, najlepiej po nr. tel 606 748 338 lub na email: vokuba@poczta.onet.pl

Zaliczka w kwocie 150 zł od osoby na konto szkoły do 28 lutego 2013 roku. Koniecznie w dopisku nazwisko i ile osób!
Bank Millenium S.A. nr konta 65 1160 2202 0000 0000 5004 1934
Stowarzyszenie Szkoła Wietnamskiej Sztuki Walki Vo-Quyen
86-378 Bydgoszcz ul. Żywiecka 3

Brak zaliczki w terminie powoduje skreślenie z listy, na którą wchodzą osoby rezerwowe dla których zabrakło miejsc na obozie. Zaliczka może być zwrócona, jeżeli w to miejsce pojedzie ktoś inny, kto nie zapłacił zaliczki a chciał jechać.

Kontakt i więcej informacji na oficjalnej stronie szkoły sztuk walki Vo Quyen:

http://www.v.org.pl/oboz.php

XXX-Lecie Vo Quyen w Polsce


Vo-Quyen – ponad 30 lat w Polsce

Dnia 16 października 2010 roku w Żnińskim Domu Kultury odbyła się uroczystość z okazji 30-lecia istnienia wietnamskiej sztuki walki Vo-Quyen w Polsce, w trakcie której nadano Mistrzowi La Duc Trung – założycielowi szkoły Vo-Quyen w Polsce – najwyższy honorowy stopień VII Dang. W szkole Vo Quyen najwyższym stopniem technicznym jest 5 Dang, a kolejne przyznaje się za wybitne osiągnięcia oraz za propagowanie i działalność dotyczącą rozwoju tej sztuki walki.

La Duc Trung

Mistrz La Duc Trung

W domu kultury w Żninie odbyło się powitanie przybyłych na uroczystość zaproszonych gości, wśród których byli między innymi: przedstawiciele władz miasta, ambasady Wietnamu oraz wielu mistrzów – szefów tradycyjnych szkół walki (Vo, Kung-Fu, Aikido, Ju-Jutsu, Karate, Aiki-Jutsu, Viet Vo Dao i innych) z terenu całego kraju. Należy tutaj wymienić Wielkiego Mistrza stylu VIETNAM VINH XUAN NOI GIA QUYEN – Nguyen Ngoc Noi, który specjalnie na tę uroczystość przyleciał z Wietnamu, oraz Józefa Brudny założyciela i lidera Pszczyńskiej Akademii Sztuk Walki. Lęborską sekcję Kung-Fu Szkoła Czarnego Smoka (Hei Long Shu) reprezentowali: Marek Beyrowski oraz asystent Kamil Duliński. Zaproszeni mistrzowie uhonorowali jubileusz podpisami na specjalnym, okazjonalnym dyplomie wręczonym mistrzowi La Duc Trung. Byli też przedstawiciele indyjsko-tybetańskiego stylu Simhanara (Szkoła Człowieka Lwa) oraz stylu Wielkiego Niebiańskiego Smoka. 

Uroczystość 30-lecia uświetniła prezentacja multimedialna o historii Vo-Quyen, pokazy tej sztuki walki, przemówienia i podziękowania oraz uroczysty bankiet dla zaproszonych gości w restauracji hotelowej przy głównym rynku Żnina. Wietnamski kucharz przygotował oryginalne potrawy a rozmowy uczestników przeciągnęły się do późnych godzin nocnych. Mistrz Marek Beyrowski miał sposobność długo rozmawiać z Wielkim Mistrzem La Duc Trung na temat swojego nauczyciela Mistrza Le Tuan Vinh. Obaj mistrzowie są przyjaciółmi i w tym samym czasie (połowa lat 70-ych XX wieku) przybyli do Polski.  Czytaj resztę wpisu »

Vo Quyen – Wietnamskie Kung Fu


Wietnamskie Kung Fu – Vo Quyen

Od tysiącleci, historię Wietnamu cechuje nierozerwalny związek ze sztukami walki. Nazwę Vo-Quyen można przetłumaczyć jako sztukę walki opierającą się na odpowiedniej formie. Dokładna data powstania sztuki Vo-Quyen jest trudna do ustalenia, gdyż brak jest źródeł pisanych dokumentujących ten fakt. Cała wiedza o historii tego stylu przekazywana była ustnie w klanie rodzinnym.

Około 200- 300 lat temu nastąpiło otwarcie szkoły dla uczniów nie należących do klanu, i ten okres rozwoju stylu jest stosunkowo dobrze znany. Ze względu na bliskość Chin, sztuki walki Wietnamu czerpały ze skarbnicy chińskiego Kung Fu techniki i koncepcje walki, transformując je do własnych potrzeb i warunków.

Pierwotny Vo-Quyen oparty był na mocnych niskich pozycjach oraz klarownych bitych z całego ciała ciężkich technikach, przypominał zachowany do dzisiaj styl Vo Dyn Tau. Około 250 lat temu nastąpiła modyfikacja, która nadała stylowi więcej miękkości, lekkości oraz spowodowała zakamuflowanie technik w formach. Dzisiejszy Vo-Quyen jest stylem zawierającym w formach ogromną różnorodność technik i koncepcji walki. 

Vo-Quyen to jeden z najstarszych stylów wietnamskich wykorzystywany do szkolenia wojsk i grup specjalnych w Wietnamie. Uznawany jest w środowiskach azjatyckich sztuk walki za bardzo skuteczny w realnej wojskowej walce. Vo Quyen jest jedną z najstarszych (niezmiennych) sztuk walki uprawianą od tysięcy lat w Wietnamie i okolicy.

Powstanie tej formy sztuki (systemu) walki związane jest „nierozerwalnie z historią kraju południowego”. Już od zarania swego istnienia królestwo – znajdujące się na terenie obecnego Wietnamu – było nękane najazdami Chińczyków, a w czasach późniejszych – francuską i japońską okupacją. Sytuacja ta doprowadziła do tego że Wietnamczycy zmuszeni byli doskonalić się w sztukach walki. Ich umiejętność w sztuce walki przyczyniła się niewątpliwie do wielu zwycięstw i przetrwania tego narodu.  Czytaj resztę wpisu »